aaah mi ano en Bucay!

Hola chicas y chicos!

We zijn dit weekend naar Bucay geweest met de mensen van CTI. Misschien zeggen we beter de nerdjes, want ze zijn nogal into technology (GSM, iPhone, PSP, … gingen overal mee naartoe).

Na een busritje vol Spaanse canciones en temperament, kwamen we na ongeveer 2 à 3 uren in ons poepchique hotelleke aan. Jacuzzi’ke, zwembadje, saunaatje en zelfs een ruimte voor een stevige work-out ontbrak niet.

Da was ffkes een klein verschilletje in vergelijking met onze bunker/gevangenistoestanden! Na een lekkere maaltijd en een avond vol twister, gestures (een spel waarbij je bepaalde voorwerpen of dingen uitbeeldt) waren we gelukkig ontsnapt aan een avondje karaoke (blijkbaar is dat hier een foute traditie, en neen ze moeten er niet voor gedronken hebben!!).

Daarna kropen we onder onze netjes opgemaakte wol en genoten we van een goeie nachtrust. De volgende dag, na een gevarieerd ontbijt (gebakken bananen (ohja aan bananen geen gebrek, een hemelse ervaring voor onze aap Tom!), verschillende soorten eigerechten (met de nodige eggfarts van Tom als gevolg), fruit, verschillende sapjes, … (de chocomelk ontdekten we pas de volgende ochtend L) trokken we op het dak van een schamel buske het tropische woud in! Een regenjaske zou toen goe van pas gekomen hebben, met een lekkere wetlook als gevolg. Na een paar uur rijden en stijgen in het woud was het tijd voor de grote klimtocht. De kuitjes hebben hun best gedaan. Na even omhoog te hebben geklommen, ontdekten we een prachtige waterval waar we even “verfrissing” konden nemen (verfrissing = in de waterval gegooid worden door onze vrienden van ESPOL).Daarna was het even over met de lol, we klommen nog een gans stuk omhoog en kwamen dan uiteindelijk aan op onze uiteindelijke bestemming: de 66m hoge waterval waarlangs we allennaar beneden zouden rapellen. (Voor de leken onder ons “rapellen” is dat je met een koord en beveiliging langs een rots, in ons geval een waterval naar benden gaat door met je handen het touw steeds losser te maken en je af te duwen met je voeten tegen de rots). Iedereen ging één voor één naar beneden en na een paar man was het aan ons. Met knikkende knietjes (voor aapje Tom was dit natuurlijk geen beproeving) deden we onze beveiliging aan en probeerde de instructeur in zijn beste Engels ons uit te leggen wat we moesten doen. Emmy ging als eerste naar beneden en vond het een geweldige ervaring! Het was natuurlijk niet altijd even eenvoudig aangezien zo’n waterval behoorlijk glibberig kan zijn en het niet altijd even gemakkelijk was om greep te krijgen met je voeten. Hoe dan ook is het zeker een aan te raden activiteit! Je kan een idee krijgen hoe ieder van ons het deed door naar de foto’s te kijken. Toen we beneden waren daagde Javier ons (Eva en Emmy) uit om foto’s te nemen

onder de waterval, met kopje onder gaan en leuke foto’s als resultaat! Aangezien het een tijdje duurde vooraleer iedereen naar beneden was gedaald en we allemaal kletsnat waren, waren we bijna allen onderkoeld. Het was nog even wandelen en hier in Ecuador steekt de tijd niet zo nauw, waardoor onze bus terug even op zich liet wachten.

Als ons vervoer er uiteindelijk was, lieten ze midden op de weg de bus stoppen en stapte iedereen uit om een “snack” te gaan eten. Ik denk dat je je het best kan voorstellen als de frietkoten van bij ons, maar dan 10.000 keer viezer en onhygiënischer.

Eva, Greet en Emmy pasten dan ook met plezier voor deze “late afternoon snack”.Uiteindelijk kwamen we aan in ons sfeervol hotelletje, waar we onmiddellijk in the pool en hete jacuzzi doken, een deugdoende beloning na een intensieve dag. Daarna was het tijd voor een heerlijk avondje jenga waarbij de bijna verliezer “aaaaai mi ano” moest roepen, een insider die we later nog eens vertellen, maar laat jullie verbeelding alvast al spreken!

Zondag was het tijd voor onze volgend avontuurtje: tubing (met aan elkaar gebonden banden een wilde rivier afgaan). De uitspraak “aaaaai mi ano” kwam weer van pas (hebben jullie al een idee :p ??). Vooral Emmy haar “poepeke” was ferm gebruikt als bumper. Na anderhalf uur die rivier te hebben afgeschuimd, gingen we lunchen en trokken we terug naar het hotel om een rustige namiddag aan het zwembad door te brengen. Blijkbaar is de Ecuadoriaanse zon in Bucay zeer bedriegelijk: je ziet ze niet, maar wordt zo rood als een kreeft. Vooral Eva en Emmy mochten hier de gevolgen van dragen.

Vervolgens was het back to reality: met het busje van ESPOL terug naar de campus. Opvallend was dat deze keer het veel rustiger was op de bus, ze waren blijkbaar allemaal uitgeteld.

Nu is onze nieuwe stageweek weer begonnen en is het weer uitkijken naar het weekend. Dan gaan we waarschijnlijk naar Manta, een streek aan de kust en logeren we bij de ouders van Javier. We houden jullie op de hoogte van onze avonturen, blijf dus zeker volgen en geniet van de foto’s!

Hasta luego!

Wist je dat…

…Greet succes heeft bij de schorpioenen? Ze zoeken haar BH’s al op!

…vanaf nu elke dag Spaanse muziek van Toni door onze villa klinkt?!

…Eva haar short zonder reden wonder boven wonder naar groen is veranderd?!

…Tom de vuilste woorden in het Spaans aangeleerd krijgt door de plaatselijke chicos?! Binnenkort Stuycky’s Vandale – Spanish goes dirty! ;p

…Javier niet geloofde dat Jeaneke Pis bestond naast ons manneke pis?! Met als gevolg heeft moeten koken voor ons J.

… De paarden in Bucay ‘skeef’ staan?!

Arrivado!

10/08/2009 - 11/08/2009

¡Hola!

We zijn net terug van een Ecuadoriaanse lunch met Gabi ( zijn echte naam kunnen we niet uitspreken dus mogen we hem zo noemen). Hij werkt hier als onderzoeker en is pas afgestudeerd hier aan de ESPOL. Deze morgen kregen we van hem een uitgebreide rondleiding op de campus waar we heel wat te zien kregen. Het is hier toch heel anders dan in Gent hoor. The gym en the pool mogen we vrij gebruiken dus we kunnen hier fitnessen, salsalessen volgen, aerobicen enzo zonder enig probleem.

De campus hier is echt een stad op zich waarbij we zelfs de bus moeten nemen om naar de andere kant van het domein te geraken. Na de rondleiding van Gabi hebben we Katherine en vele andere mensen van de universiteit ontmoet. Een voor een supervriendelijk! We mogen ze altijd bellen als we iets nodig hebben of als we vragen hebben en ze bieden ons steeds lunch aan. We zijn hier werkelijk met ons gat in de boter gevallen!! Gisterenavond bracht Frank (een vriend van Yadira - Yadira is een assistant van Katherine, de leidster van het project), ons naar the Mall waar we onze inkopen hebben gedaan en een super lekkere family-size pizza hebben gegeten voor slechts 15 Dollar. De mensen zijn hier enorm vriendelijk en willen ons overal mee naar toe nemen, bijna niet te geloven. Maar goed ook want veiligheid is hier echt wel topprioriteit vanwege de erg hoge criminaliteit in de stad. Iedereen waarschuwt ons voortdurend en geeft ons de raad niet alleen op stap te gaan. Gisteren stonden er voor de pizzería wel 4 securitymannen die Frank bij het buitengaan zelfs een fooi moest geven voor het “bewaken” van zijn auto.

Nu werken we wat verder in ons bureautje en wachten we op Katherine voor meer uitleg over ons project terwijl Emmy en Greet al aan de slag zijn met hun programma. Vanavond neemt Gabi ons mee naar een gerenoveerde buurt met een uitzicht over Guayaquil waar verschillende bars en winkeltjes zijn en dit weekend gaan we mee met enkele mensen van de campus naar Bucal, een natuurgebied niet ver van Guayaquil.

We zullen jullie ook steeds op de hoogte houden van onze plaatselijke “WIST JE DATJES…”

"WIST JE DAT...??"

- ... Dat Yadira dacht dat Emmy reeds getrouwd was en kinderen had?

- ... Dat Katherine dacht dat 'Greet' een jongensnaam was?

- ... Dat Emmy en Eva reeds op dag 1 uit de hangmat zijn gevallen?

- ... De wc-leidingen in Ecuador niet zo breed zijn?

- ... Tom van een stevig portie muzak en romantiek houdt?

- ... Wij allemaal onnozel worden van de jetlag?

- ... We voor Tom een lijstje bijhouden met name: “Tombories stoten”?

- ... We Sali de Salamander nog steeds niet teruggevonden hebben in nuestra casa?

- ... Er diepgevoren schorpioenen in onze diepvries liggen?

- ... Greet haar tube tandpasta ontploft is in het vliegtuig?

- ... Tom dolgelukkig is met zijn gratis pepsi – drinkfles?

- ... Dit het laatste wistjedatje was voor vandaag?

Voorbereiding

Binnen 4 dagen is het zover en vertrekken we met zn vieren richting Guayaquil in Ecuador! :)

Je kan onze spannende avonturen met uiteraard vele foto's volgen op deze blog.

To be continued...

Eva, Greet, Emmy en Tom